Kwiecień 2006 r

Scenariusz  zajęć dla  uczniów klas I- III

z zakresu edukacji dla bezpieczeństwa

 

„Jestem bezpieczny w swoim domu”

 

 

Treści programowe: Niebezpieczne zachowania na terenie domu. Zachowanie bezpieczeństwa w posługiwaniu się niebezpiecznymi narzędziami, środkami  i urządzeniami. Pierwsza pomoc przy niektórych urazach.

Gotowość niesienia pomocy poszkodowanym.

 

Cele:

A. Wiadomości- uczeń:

§        Wie, które przedmioty    niebezpieczne

§        Rozpoznaje niebezpieczne zachowania dzieci w domu

§        Zna zasady bezpiecznego korzystania z urządzeń  używanych w gospodarstwie domowym

§        Wie, jak należy posługiwać się niebezpiecznymi narzędziami i środkami

B. Umiejętności- uczeń:

§        Wie, jak  należy postępować w przypadku  porażenia prądem, poparzenia, skaleczenia, połknięcia niebezpiecznych substancji, wybuchu  pożaru

§        Zna sygnały ostrzegające przed zagrożeniem

§        Zna numery alarmowe 997, 998, 999, 112 i wie, jak zadzwonić po pomoc

§        Potrafi zachować rozwagę i ostrożność w kontaktach z nieznajomymi.

C. Postawy- uczeń:

§        Jest gotowy nieść pomoc poszkodowanym.

 

Metody pracy:

Słowne, metody i techniki aktywne, symulacje

 

Formy pracy:

Praca indywidualna i  grupowa

 

Materiały: Arkusze papieru, mazaki. Arkusz brystolu ze „Złotymi zasadami bezpieczeństwa w domu”. Kaseta VHS pt „Bezpieczniej z prądem”. Komplet kół dla każdego dziecka w kolorze czerwonym i zielonym.  Plansze z symbolami  zagrożenia. Opakowania po zużytych lekach, środkach czystości i chemikaliach.  Plansza „Zasady postępowania na wypadek   pożaru”. Plansza  „Wzywanie pomocy pod numerami telefonów alarmowych”.  4 plansze z numerami alarmowymi: 999, 998, 997, 112. Telefon  komórkowy i aparat stacjonarny. Gwizdek. Materiały dla prowadzącego.

Termin zajęć: blok tematyczny przewidziany do realizacji w II semestrze roku szkolnego.

 

Przebieg zajęć:

1. Zagrożenia w domu. Bajka o Kici i Rufim pt „Pouczający dzień” (zał.1)

Przeczytaj dzieciom bajkę. Na jej podstawie porozmawiaj  z uczniami o tym, jakie niebezpieczeństwa czyhają na dziecko, które jest samo w domu. 

Wypisz na arkuszu papieru  podane przez dzieci niebezpieczeństwa, np.  porażenie prądem, poparzenie, skaleczenie, połknięcie niebezpiecznej substancji, wybuch pożaru.  Zakreśl na arkuszu te zagrożenia.

Powiedz, że tematem zajęć będą te zagrożenia oraz zasady i sposoby radzenia sobie z nimi.

 

2.Bezpieczniej z prądem.

Wyświetl uczniom film  pt. „Bezpieczniej z prądem”.(10 minut).

Na podstawie filmu porozmawiaj o  tym, jak należy zachowywać się, by uniknąć porażenia prądem. Sformułujcie wspólnie zasadę bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych („Korzystam z tych urządzeń elektrycznych, które umiem już obsługiwać w sposób bezpieczny”). Wyeksponuj lub zapisz zasadę  na wcześniej przygotowanym  arkuszu „ZŁOTE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA W DOMU”. (zał.2)

Plakat  z wypracowanymi zasadami ten pozostaje w klasie jako wzmocnienie.

 

3. Zimne- ciepłe.

     Wspólnie z dziećmi  podziel przedmioty znajdujące się w domu na ciepłe- gorące- zimne i bezpieczne - niebezpieczne. Uczniowie dochodzą do wniosku, że te same przedmioty w różnych warunkach mogą być gorące lub zimne.

Zadaj  uczniom pytania:

§        Czy któreś z dzieci się kiedyś poparzyło? Jak to się stało?

§        Jakie przedmioty użytkowane w domu mogą spowodować poparzenie?

§        Co może być źródłem poparzeń  w domu (np. gorące żelazko, nagrzany piec, piecyk, płomień gazu, gorąca woda, itp.).

§        Jakie sposoby udzielania pomocy  w przypadku poparzenia znają dzieci.

Dojdźcie wspólnie do wniosku, że najskuteczniejszym sposobem jest  chłodzenie  poparzenia zimną wodą przez co najmniej 15 minut. Uzasadnij dlaczego (nie tylko łagodzi ból, ale również przyczynia się do tego, że ewentualne ślady po nim będą możliwie jak najmniejsze).

Wyeksponuj lub zapisz zasadę ( „Poparzenia schładzam zimną wodą przez

co najmniej 15 minut”) na wcześniej przygotowanym  arkuszu „ZŁOTE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA W DOMU”.

 

 

4. To może skaleczyć!

Rozdaj uczniom komplet kół w kolorze czerwonym i zielonym.

Wymieniaj nazwy różnych, m. in. ostrych przedmiotów i niebezpiecznych urządzeń domowych (np. nóż, maszynka do krojenia chleba, nożyczki, golarka, żyletka, rozbite szkło szklanki lub  butelki, szklany stół, brzegi papieru, itd.) przedmiotów zaczynając pytaniem: „Który z tych przedmiotów może skaleczyć?”

Zadaniem dzieci jest określenie przy pomocy koloru, czy dany przedmiot jest bezpieczny czy niebezpieczny.

Zapytaj ucznia  o uzasadnienie odpowiedzi.

Wspólnie określcie zasady używania ostrych przedmiotów codziennego użytku.

Wyeksponuj lub zapisz zasady („Noża lub nożyczek używam zgodnie z przeznaczeniem i za zgodą osób dorosłych. Nie biorę do rąk ostrych przedmiotów, które mogą skaleczyć.”) na wcześniej przygotowanym  arkuszu „ZŁOTE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA W DOMU”.

 

5.Jak postępować w przypadku połknięcia niebezpiecznej substancji?

Przeprowadź z uczniami rozmowę wykorzystując treści poruszane w ramach programu „Spójrz inaczej”.

§        Do czego służą lekarstwa?

§        Do czego służą środki czystości używane w  domu: płyn do mycia naczyń, środek do czyszczenia zlewu, wanny, kuchenki?

§        Kto i kiedy może  używać lekarstw?

§        Dlaczego nie należy przyjmować lekarstw, które nie zostały  nam przez lekarza przypisane? Co się może wtedy  stać?

§        Gdzie w domu należy przechowywać lekarstwa, a gdzie środki czystości?

§        Jakie inne produkty czy przedmioty mogą być powodem zatrucia? (np. rośliny, owoce, baterie, niebezpieczne dla zdrowia chemikalia- klej, benzyna, denaturat itp)

§        W jaki sposób oznaczone są szkodliwe dla zdrowia produkty i chemikalia? (symbole zagrożenia na czarnym lub pomarańczowym tle oraz tekst informujący o zagrożeniach i jak należy się chronić przed  ich szkodliwymi substancjami).

Zaprezentuj uczniom symbole zagrożenia, jakimi oznaczone są chemikalia.

Rozdaj dzieciom opakowania po chemikaliach i środkach czystości. Ich zadaniem jest wyszukanie tych, które są truciznami.

Porozmawiaj z uczniami o tym, co należy  zrobić w przypadku  zatrucia.

Wspólnie sformułujcie odpowiednią zasadę postępowania („Nie używam samodzielnie leków, środków czystości oznaczonych specjalnym symbolem zagrożenia lub innych niebezpiecznych substancji chemicznych”). Wyeksponuj ją lub zapisz na wcześniej przygotowanym  arkuszu „ZŁOTE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA W DOMU”.

6. Uwaga! Pożar  w domu!

Umieść na tablicy wykreślankę. Zadaniem uczniów  jest wykreślenie co drugiej litery, np.

 

P

K

O

S

Ż

R

A

N

R

Wynikiem jest słowo: „pożar”.

 

Zadaj  uczniom pytania:

§        Co może być przyczyną pożaru w domu (np. zapałki, materiały łatwopalne, zimne ognie, spięcie elektryczne, niedopałek  papierosa, zapalona świeczka).

§        Jak postępować w przypadku wybuchu pożaru w domu?

Na podstawie planszy zapoznaj uczniów z  „Zasadami  postępowania   w razie wybuchu pożaru” (zał. 3).

 

 Zabawa ruchowa „Uważaj na sygnał”.

Celem zabawy jest utrwalenie sposobów poruszania się podczas ewakuacji na wypadek  pożaru.

Dzieci chodzą dowolnie po wyznaczonym miejscu klasy. Na sygnał gwizdka- chodzą na czworaka lub pełzają z głową nisko uniesioną, blisko podłogi, w kierunku drzwi.

 

7. Potrzebujesz pomocy! Dzwoń!

Przedstaw dzieciom zagadkę, a następnie przeprowadź odpowiednie ćwiczenia

 

Rufi smutny dziś od rana

Bo mu się zrobiła rana.

Ja to z tobą dziś przećwiczę,

Znaj numerki ratownicze.

Pani doktor wnet się zjawi,

Gdy 9 trzy tu wstawisz.

(999)

Cel: utrwalenie numeru alarmowego 999.

1.Poproś  o przeliterowanie wyrażenia „pogotowie ratunkowe” (18 literek)

2.Powiedz, że numer pogotowia składa się z trzech magicznych cyferek 9

3.Pokaż dzieciom zapisany na dużym formacie numer 999

4.Pokaż dzieciom telefon komórkowy i stacjonarny oraz sposób wystukiwania numeru 999.

5.Przećwicz z dziećmi wybieranie numeru.

6.Porozmawiaj z dziećmi o tym, kiedy należy wezwać pogotowie ratunkowe.

7.Na podstawie planszy ”Wzywanie pomocy pod numerami telefonów alarmowych” (zał. 4) zapoznaj z zasadami wzywania pomocy

Gdy się pali,

Gdy cię parzy,

Szybko numer kręć do straży.

Dwie dziewiątki i ósemka,

Pomoc szybka, pomoc prędka.

(998)

Cel: utrwalenie numeru alarmowego 998

1 Poproś  o przeliterowanie wyrażenia „straż pożarna” (12 literek)

2.Pokaż dzieciom zapisany na dużym formacie numer 998

3.Pokaż dzieciom  sposób wystukiwania numeru

4.Przećwicz z dziećmi wybieranie numeru.

5.Porozmawiaj z dziećmi o tym, kiedy wzywać straż pożarną.

6. Na podstawie planszy ”Wzywanie pomocy pod numerami telefonów alarmowych” zapoznaj z zasadami wzywania pomocy

Policjanta wezwać chcesz?

Wykręć numer997.

Jaki? Wiesz!!

 

(997)

Cel: utrwalenie numeru alarmowego 997

1. Poproś  o przeliterowanie wyrażenia „policja” (7 literek)

2.Pokaż dzieciom zapisany na dużym formacie numer 997

3.Pokaż dzieciom  sposób wystukiwania numeru 997

4.Przećwicz z dziećmi wybieranie numeru.

5. Na podstawie planszy ”Wzywanie pomocy pod numerami telefonów alarmowych” zapoznaj z zasadami wzywania pomocy

6.Porozmawiaj z dziećmi na temat wypadków, kiedy należy wzywać policję.

 

 

Sformułujcie wspólnie zasadę  („Gdy potrzebuję pomocy,  zwracam się do osoby dorosłej lub dzwonię na numery alarmowe”).

Wyeksponuj lub zapisz zasadę  na wcześniej przygotowanym  arkuszu „ZŁOTE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA W DOMU”.

 

Zabawa ruchowa „Na ratunek”

Dzieci siedzą w kręgu. Nauczyciel dzieli  uczniów na policjantów, pielęgniarzy i strażaków. Pokazuje uczniom planszę z numerem alarmowym, np. 999. ”pielęgniarze” zamieniają się miejscami, 998- „strażacy” zamieniają się miejscami, 997- „policjanci” zamieniają się miejscami. Na hasło „alarm”  zamieniają się miejscami wszystkie dzieci.

 

8. Zakończ zajęcie rundką dokończenia zdania:

„Podczas tych zajęć  nauczyłem się, że...”

 

 

 

 

 

Opracowanie:

Bożena Bała

Lidia Dyksa

Beata Hajdukiewicz

Jolanta Muchowska

Wiesława Strzelczyk

Regina Żuk

Załącznik nr 1

 

 

Pouczający dzień”. Bajka o Kici i Rufim

 

 

Rufi czekał. I czekał. Ciągle czekał.

Rufi- duży, brązowy, puszysty i w dodatku niezwykle silny pies- siedział na krześle i czekał.

Czekał na Kicię, która miała przyjść lada moment.

Kicia była jego najlepszą przyjaciółką. Biało- czarną, milutką,  zgrabną i bardzo zdolną kotką, przynajmniej tak uważał Rufi.

Kicia powinna przyjść, bo właśnie dzisiaj przypadały urodziny Rufiego. Postanowił więc wyprawić przyjęcie dla wszystkich swoich przyjaciół i zaprosił wiele dzieci.

Och, ale będzie miło!

Od samego myślenia łaskotało go w brzuszku. Ale tak to już jest, gdy się na coś bardzo czeka.   

-         Hm.

To wcale nie jest tak wesołe.

-         Hm.

Rufi zaczynał się robić głodny.

Poszedł do kuchni, przyniósł sobie marchewkę i usiadł na krześle. Pogryzał marchewke i dalej czekał.  W pewnej chwili kiwnął się do tyłu. Krzesło zachwiało się, zachybotało i zaczęło się kołysać niemal jak fotel na biegunach.

Rufi nie był zbyt dobry w zastanawianiu się. Nie robił tego zbyt często, chociaż Kicia ciągle go przestrzegała. Gdyby się zastanowił, to pewnie przestałby się bujać na krześle. Ale on tego nie zrobił, czekał, bujał się na krześle i pogryzał marchewkę.

Rufi westchnął, popatrzył przez okno, kiwnął się na krześle i BACH. Krzesło z hukiem przewróciło się na podłogę.

Na szczęście w tej samej chwili pojawiła się Kicia. Podbiegła szybko do Rufiego i w ostatniej chwili uchroniła go przed upadkiem. Ale Rufi nieźle się przestraszył.

- NIE   WOLNO   BUJAĆ   SIĘ   NA  KRZEŚLE- powiedział.

To mogło skończyć się jeszcze gorzej- dodała przerażona Kicia i rozejrzała się wokoło.

-         A gdzie schowałeś to, co przygotowałeś na przyjęcie?- spytała.

-         Zapomniałem...- wymamrotał Rufi trochę zawstydzony. Zaprosił gości na przyjęcie i nic nie przygotował.

-         Pospiesz się, bo niedługo zamkną sklepy- powiedziała Kicia..- Weź rower, będzie szybciej i będziesz mógł włożyć zakupy do koszyka na bagażniku!

Rufi posłusznie udał się w drogę. W pośpiechu pofałdował szmaciany dywanik w korytarzu i zapomniał zamknąć za sobą drzwi, ale nie była to jedyna rzecz, o jakiej zapomniał. Jak myślicie, o czym mógł zapomnieć Rufi, wybierając się na rowerze na zakupy?

Nie chodzi o portmonetkę, lecz o coś niezwykle ważnego, zwłaszcza gdy chcemy jechać rowerem.

Na szczęście Kicia jest niezwykle mądrą kotką. Przybiegła z żółtym kaskiem rowerowym do Rufiego, zanim ten jeszcze zdążył odjechać.

Kupienie potrzebnych rzeczy nie zajęło Rufiemu wiele czasu. Wkrótce wrócił do domu. Kicia czekała na niego w kuchni.

Wpadł do domu z naręczem zakupów. BACH! Potknął się o dywanik, który nieporządnie leżał w korytarzu.

Zakupy rozsypały się dookoła. A w dodatki Kicia nie zdążyła go tym razem złapać. Oj, oj, jak boli!

Kiedy Kicia podmuchała bolące miejsce, pozbierała razem z Rufim rozsypane zakupy i ułożyła porządnie dywanik, przykazała Rufiemu, by był ostrożny. Powiedziała, że chce się przyjaźnić z ładnym psem, a nie z „paczką plastrów”.

Teraz muszą szybko upiec tort. Będą ubijać śmietanę i Rufi w pośpiechu wyjmuje miskę z półki wysoko nad zlewem.

Wyciąga się w górę, i w góóóóórę...

Sapie z wysiłku, usiłując sięgną tak wysoko, jak tylko może, lecz nie może dosięgnąć miski. Wtedy przychodzi mu do głowy wspaniały pomysł. Tylko czy jest on naprawdę taki wspaniały? Jak sądzicie?

Rufi przynosi swego starego konika na biegunach. Chyba nie zamierza wspiąć się na niego, by sięgnąć po miskę?!?

-Aaaaaaaaaaaaa....konik się chwieje....aaaa.....BACH! Rufi znów spada na podłogę.

- Ojej- skarży się.

Kicia pociesza Rufiego. Tłumaczy mu, że zamiast wspinać się na konika na biegunach powinien zrobić coś całkiem innego. Jak myślisz, co takiego?

Kicia ubija śmietanę, a Rufi się przygląda. Nagle spostrzega banany leżące na desce do krojenia.

Trzeba je pokroić w plasterki i poukładać na torcie. Rufi chce pomóc. Wyciąga duży nóż, który mama używa do krojenia mięsa. Na pewno będzie się nadawał, Rufi widział przecież, jak mama kroiła nim kotlety. Rufi nie rozumie, dlaczego Kicia położyła na stole mały nożyk. Jak myślicie, dlaczego ten nożyk tam leży?

Rufi zaczyna kroić banany, Kicia słyszy zamaszyste ciach, ciach, ciach...

- Co ty robisz?-  woła przerażona i natychmiast odbiera Rufiemu nóż.

Kicia rozmawia poważnie z Rufim. Jak sądzicie, co mu mówi?

 

Na stole musi leżeć piękny obrus. Rufi zdążył już zbudować namiot z dużego obrusa, który znalazł w szafie w przedpokoju. Teraz, gdy zdemontował namiot, okazuje się, że obrus się pogniótł. Trzeba go wyprasować.

Kicia wyjmuje żelazko i dla pewności sama włącza go do kontaktu. Rufi chce pomóc przy prasowaniu. Kręci żelazkiem na wszystkie strony i zaplątuje się w kabel. Nie może sobie z niczym poradzić.

- Auuuuuuuu....- oparzył się gorącym żelazkiem.

Odstawia żelazko na deskę do prasowania.

Kicia podbiega do niego i szybciutko prowadzi go do zlewu, chłodzi jego łapkę, trzymając ją długo w strumieniu zimnej wody.

-Piiiiiiiiiiiip!- rozlega się dziwny, głośny dźwięk.

Kicia, która trzyma  łapkę Rufiego, obraca się do tyłu i zauważa, że znad żelazka unosi się DYM.

Rufi odstawił je po prostu na deskę do prasowania. Żelazko rozgrzało deskę, która zaczyna się palić. Kicia znowu musi się spieszyć. Szybko stawia żelazko pionowo i wyciąga wtyczkę z kontaktu.

-Na szczęście mamy alarm przeciwpożarowy!- wzdycha Kicia.- przecież mógł wybuchnąć pożar.

Chwilę później łapka Rufiego zostaje owinięta miękkim, cienkim bandażem.Ten bandaż jest bardzo przyjemny, choć taki cienki, myśli Rufi. Siedzi teraz spokojnie, podczas gdy Kicia nakrywa do stołu. Jak wspaniale mieć taką przyjaciółkę, myśli Rufi.

Tort śmietankowy jest już gotowy. Wygląda bardzo apetycznie.

Rufi spostrzega czerwone cukierki stojące na półce w kuchni. Chce zrobić Kici niespodziankę i udekorować tort tymi cukierkami. Ale będzie śliczny! Przemyka do kuchni i bierze słoik z cukierkami. Układa piękny „rząd pereł” na torcie. Wtedy  nadchodzi Kicia.

-Co ty najlepszego robisz? Przecież to tabletki babci! Nie wolno jeść lekarstw przy byle okazji. Mogą  być niebezpieczne.

Kicia zdejmuje tabletki z tortu i wkłada je do słoika. Jak myślicie, co zrobi ze słoikiem?

 

Teraz wszystko jest już gotowe.

Kicia rozgląda się po pokoju. Rufi wygląda przez okno.

- Popatrz – woła zadowolony.- Goście idą.

Rufi nauczył się dziś wielu ważnych rzeczy. Jego przyjęcie urodzinowe może się w końcu zacząć.

 

 

 

 

Na podstawie „Podręcznika dla instruktorów do spraw zapobiegania nieszczęśliwym wypadkom w domu”. Komenda Główna Państwowej Staży Pożarnej

Załącznik nr 2

 

Złote zasady bezpieczeństwa w domu

 

 

1.Korzystam tylko z tych urządzeń elektrycznych, które umiem już obsługiwać w sposób bezpieczny.

 

2.Poparzenia schładzam zimną wodą przez co najmniej 15 minut.

 

3.Noża lub nożyczek używam zgodnie z przeznaczeniem i za zgodą osób dorosłych.

 

4.Nie biorę do rąk ostrych przedmiotów, które mogą skaleczyć.

 

5.Nie używam samodzielnie leków, środków czystości oznaczonych specjalnym symbolem zagrożenia lub innych niebezpiecznych substancji chemicznych.

 

6.Gdy potrzebuję pomocy,  zwracam się do osoby dorosłej lub dzwonię na numery alarmowe.

 

 

 

 

Załącznik nr 3

 

Zasady postępowania

na wypadek  wybuchu  pożaru

 

 

1. Uciekaj!

 

2. W czasie ucieczki wykorzystaj drogę ewakuacyjną.

 

3. Staraj się trzymać głowę nisko, jak najbliżej podłogi.

 

4. Unikaj pomieszczeń wypełnionych dymem.

 

5. Jeśli natkniesz się na drzwi- dotknij je. Jeśli są ciepłe, wybierz inną drogę.

 

6. Zamykaj za sobą drzwi.

 

7. Wezwij jak najszybciej  pomoc,  dzwoń pod numer 998 lub 112.

 

 

 

 

 

Załącznik nr 4

 

Wzywanie pomocy pod numerami telefonów alarmowych

 

 

 Podaj informacje:

§    Co się wydarzyło?

§    Gdzie potrzebna jest pomoc?

§    Z jakiego numeru telefonu dzwonisz?

§    Jak się nazywasz?

 

 

W wypadku pożaru:

§    Czy ktoś jest w niebezpieczeństwie?

§    Co się pali?

§    Gdzie się pali?

§    Z jakiego numeru telefonu dzwonisz?

§    Jak się nazywasz?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

999

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

998

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

997

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

112

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


PRODUKT DRAŻNIĄCY

 

 

 

 

 

 

 


PRODUKT TRUJĄCY

 

 

 

 

 

 

 

 


PRODUKT ŻRĄCY